Tola

U mnie jak zawsze ok. Trochę byłem w górach. Nie w tych swoich, tylko w tych drugich (ale nie tych z misiem). Potem tradycyjne (i podobno ostatnie) dni demona, czyli dni kiedy wyjeżdża moja żona. W międzyczasie przyjąłem dwie delegacje z Dolnego Śląska, skończyłem Fallout'a 2 i połknąłem na kilka razy wywiad-rzekę z Maleńczukiem. Żyły chowają się od samego czytania.
Byłem też na Moczydle kontynuować konkurs, o którym pisałem ostatnio. Rosnącym trendem w tym roku jest, nazwijmy to: tatuaż - złota myśl. Jest to skrzyżowanie cytatu z Coelho, facebookowego łańcuszka i mądrości ludowej okraszone szczyptą ortograficznej indolencji.  
A w piątek wreszcie start kolejnego sezonu najlepszej ligi świata. Czy te przerwy muszą trwać tak długo?



 













Soundtrack na lato: DZ Lectric & Anthon Shield – "Confessions D'Un Masque"

Konkurs

W związku z otwarciem basenów, rozpoczął się coroczny konkurs na najgorszy tatuaż świata. Konkurencja, jak zwykle mocna. Trendy od kilku lat niezmienne. Mamy więc wiecznie modne chińskie smoki i chińskie znaki (a raczej polskie wyobrażenie, jak chińskie znaki powinny wyglądać), podobizny ukochanych - głównie kobiety, ale zdarzają się też dzieci oraz Kazimierz Deyna, groźnie brzmiące napisy po łacinie i jeszcze groźniejsze hasła po polsku, oczywiście dziergane gotykiem, nierzadko z pogwałceniem podstawowych zasad ortografii (fuck the rules, yeah!), anioły i diabły (skutek odwiecznej walki dobra ze złem), a do tego nieśmiertelne tribale oraz cała kolekcja tak zwanych motywów damskich tj. delfinków, motylków i innych tego rodzaju słitaśnych stworzeń. Rozstrzygnięcie konkursu we wrześniu.

U mnie ok. Ostatnie głównie praca na wysokich temperaturach - w dzień opalanie się, wieczorem sauna. Do tego jeszcze wyjazd do piekła, gdzie w dantejskich sceneriach przygrywał sam Lucyfer.

Do skrabla oprócz mocnej głowy trzeba mieć jeszcze dobrą ręką. Nie wygrałem.

Złoty ułan

U mnie ostatnio sporo. Przeprosiłem się ze starym znajomym, w czasie ostatniego szczęśliwego piątku. Unikałem go długo, ale świat jest mały i w końcu na siebie wpadliśmy. Było fajnie. Teraz widzimy się na Dniu Samorządowca. Poza tym wycieczka do Siedlec, orgia mięsożerców w weekend majowy oraz nieśmiałe próby nowego zespołu o bardzo chwytliwej nazwie. Resztę czasu spędziłem przesiadując w okolicznych piaskownicach.

A na deser najbardziej polski z polskich. Najpolski, najzłotszy i najułański.

8 lat

Już od 8 lat, miesiąc w miesiąc emituję w przestrzeń narcystyczny nieregularnik, gdzie informacje o pogodzie mieszają się z gównianymi zdjęciami z komórki. Podobno za 61,5% ruchu w Internecie odpowiadają boty. Kiedy przeglądam statystyki odwiedzin strony i widzę odsetek wizyt generowanych przez boty, dochodzę do wniosku, że wybitnie lubią one mojego bloga. Albo po prostu nie lubią go ludzie.

 

















Soundtrack na 8 lat: Yc The Cynic - "GNK"

To nie jest pstrykalnia

Godziny trzepania i torf ameb

Przez 2 tygodnie samotnie stałem na straży domu. W tzw. międzyczasie, żeby nie zwariować z nudów zażywałem kąpieli na świeżym powietrzu. Zaliczyłem również dwa pilne zebrania, a także wycieczkę na Bemowo, gdzie stałem się ofiarą ataku kuli inspiracji (bratobójcza wena) oraz gdzie wkroczyłem na torf ameb biegając po bunkrach i za lotką.

Soundtrack podwójny: - Andy Stott - "Faith In Strangers"; Islaja - "S U U"

Tylu

Dziś tradycyjnie o pogodzie (to nie jest temat zastępczy, to mój ulubiony temat). Kolejna zima się kończy. Mrozów i śniegu było, jak na lekarstwo (nawet tu na Dalekim Wschodzie). Jeśli ocieplenie klimatu ma oznaczać łagodne zimy w tej części świata, to chyba najwyższy czas wymontować katalizator z samochodu i dorzucić swoją cegiełkę do budowania świetlanej przyszłości naszych prawnuków. Mieszkańców Tuvalu i innych zatopionych państewek przerzuci się na Mierzeję Helską, krajobrazowo nie odczują różnicy, a przynajmniej będą mieli kolej. I blisko do Władysławowa. Same plusy.

Soundtrack podesłany przez Bobiego: Timber Timbre - "Hot Dreams"