Coraz ciemniej

Soundtrack na coraz ciemniej: William Basinski - „The River”

IV kwartał

Ostatni kwartał tego roku nadszedł dosyć szybko i niespodziewanie. W poszukiwaniu straconego czasu udałem się na tradycyjną jesienną pielgrzymkę do heimatu. Przy każdej kolejnej wizycie w Kotlinie odkrywam, że świat, który znałem z czasów dzieciństwa istnieje coraz mniej. Tak było oczywiście i tym razem. Wszystko zmierza tylko w jednym kierunku i to w tym, którego nie lubię. 

Again

Tradycyjne coroczne poszukiwania uranu pod Śnieżnikiem, a nawet na Śnieżniku definitywnie zakończyły okres wakacyjny. Zgodnie z zasadą, że skoro coś się kończy to coś się zaczyna, rozpoczął się okres intensywnej pracy i to od razu na dawno nieodwiedzanym levelu hard. 

XL

Na etapie wczesnego liceum zawiązaliśmy w kilka osób suicide pact, który zakładał ewakuację z planety, aby nie dopuścić do osiągnięcia hańbiącego wieku 40 lat. Coś chyba, jak to się mówi, nie pykło. 

Wyciskanie

Słońce coraz niżej, pracy jakby więcej, ale wyciskanie lata z lata trwa nadal. Pogoda sprzyja więc snuję się wieczorami po mieście poszukując miejsc, w których mógłbym się zgubić. Niestety, jak na razie znajduje tylko takie, w których można coś zjeść.  

Ładunki

Za mną moja ulubiona część wakacji czyli ładowanie akumulatorów potężnym strumieniem energii słonecznej. Przede mną coś, co lubię jeszcze bardziej czyli rozładowywanie akumulatorów, tym razem na balu w najpiękniejszym pałacu kotliny. Tak to wygląda w te wakacje.

 

Jedna zmiana

W tym roku pierwszy raz od lat nie wyglądam rozpaczliwie nadejścia urlopu. Nie odliczam dni i godzin do końca pracy. Nie skreślam pozycji z długiej listy "rzeczy do załatwienia przed urlopem". Będą to pierwsze od dawna wakacje, na które wyjadę opalony i wypoczęty. Wspaniałe uczucie. Nie znałem.