Ospa

Ponad 40 lat zajęło mi złapanie ospy. Czekałem tak długo, że kiedy w końcu pojawiła się okazja, to już nawet nie miałem ochoty. Wirus jednak miał. Poza tym praca, mundial i robienie kroków. 

Młyn

Dzisiaj zakończyłem temat, który spędzał mi sen z powiek od kilkunastu lat. W sytuacji gdy moje życie osiągnęło gęstość jądra ziemi, zrzucenie z siebie chociaż jednego problemu (i to takiego) to cudowne uczucie. Podsumowując ostatni okres należałoby wspomnieć o niewyobrażalnej ilości pracy połączonej z bujnym życiem towarzyskim, kurwieniem na zimę i oglądaniem mundialu. Wszystko kosztem snu. 

Jeszcze ciemniej

I jeszcze gęściej. Wszystkiego bardzo dużo. Wszystko tak szybko i intensywnie, że właściwie już nie pamietam co i kiedy. Praca, dom oraz tak zwane życie towarzyskie w tak zwanym międzyczasie. Do tego codzienny obchód po dzielnicy. Z rzeczy wartych zauważenia rekordowo ciepły koniec października i początek listopada. To zawsze miłe przed nadchodzącym pół roku zimy. Wart odnotowania również ostatni weekend, głównie z uwagi na to, że był taki cichy i spokojny. Znów dosyć niespodziewanie wylądowałem na festiwalu. Tym razem w roli przyzwoitki. 

Coraz ciemniej

Soundtrack na coraz ciemniej: William Basinski - „The River”

IV kwartał

Ostatni kwartał tego roku nadszedł dosyć szybko i niespodziewanie. W poszukiwaniu straconego czasu udałem się na tradycyjną jesienną pielgrzymkę do heimatu. Przy każdej kolejnej wizycie w Kotlinie odkrywam, że świat, który znałem z czasów dzieciństwa istnieje coraz mniej. Tak było oczywiście i tym razem. Wszystko zmierza tylko w jednym kierunku i to w tym, którego nie lubię. 

Again

Tradycyjne coroczne poszukiwania uranu pod Śnieżnikiem, a nawet na Śnieżniku definitywnie zakończyły okres wakacyjny. Zgodnie z zasadą, że skoro coś się kończy to coś się zaczyna, rozpoczął się okres intensywnej pracy i to od razu na dawno nieodwiedzanym levelu hard. 

XL

Na etapie wczesnego liceum zawiązaliśmy w kilka osób suicide pact, który zakładał ewakuację z planety, aby nie dopuścić do osiągnięcia hańbiącego wieku 40 lat. Coś chyba, jak to się mówi, nie pykło.